Bir düşseldir ki girdim çıkışsız.
Bir ahvaldir ki düştüm apansız.
Derindedir benim yara, pek bir derin.
Yanmış, kül olmuş çaresiz.
….
Beyhudesin, hissiz bir o kadar cansız.
Yürüdüğün yollar, attığın adımlar hep ıssız.
Uzak mı? Yakınsız?
Yakını mı? Uzaksız?
….
İşte o!
Bilinmez de ki sonsuz.
Boyuttan, boyuta geçersin, düşsel avuntusuz.
Yedi katmanı gezersin, dünyasız.
Yükünü atarsın, çizersin yolunu uçsuz bucaksız.
Kendini kaybedersin, o anda birden şuursuz.


