Sor bakıyım kendine;
Dıştan gelen etkenler mi?
Yâda etki alanın mı?
Yoksa dış diye bir şey yok mu?
Artık bardağın neresinden bakarsın boş.
İçselde bir çatışma var.
Ruh içinde ki boşluk.
Kendini dinamitleyesi var.
Dolu gördüklerin boş.
Boş gördüklerin dolu.
Yanılgının tam ortasıdır bu.
Kaçınılmazdır, artık paradoksun yolu.
(Şimdiki aklım olsaydı öyle yapmazdım. Öyle yapmasaydım şimdiki aklım olmazdı.)
11.05.2012
ŞiirBazen göğü delen bir ışık süzmesi gibi, yarar bulutları, bir ışıltı, bir ay parçası gibi doğar enginliklere, rast gelir umutsuzlara, kenara çekilmiş biçarelere, a…
Devamını oku
ŞiirUyuşamayız, yollarımız ayrı Sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi. Senin yiyeceğin kalaylı kapta Benimki aslan ağzında. Sen aşk rüyası görürsün, ben kemik Ama,…
Devamını oku
ŞiirBazen bir umut belirir köprünün üstündeki adamın eline konan, bir serçe misali ürkek ve narince, ve bir o kadarda yaralı, dokunursun ağlamaklı olur, uçmak ister y…
Devamını oku